ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΒΑΝΟΥ

image002Την επομένη της 25ης Μαΐου 2014 απόρησα με το αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών στον Δήμο μας. Όχι τόσο γιατί δεν επανεξελέγη ως Δήμαρχος ο Ν. Χιωτάκης, τον οποίο προφανώς υποστήριξα και του οποίου ήμουν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος. Ούτε φυσικά γιατί είχα καμία αγωνία για την θέση μου στο Δημοτικό Συμβούλιο. Η τύχη μου είχε κριθεί από τον α΄ γύρο. Ούτε βεβαίως επειδή νόμιζα ότι θα ήταν ένας εύκολος «περίπατος», αφού είχα ενημερωθεί για τους επίμονους διεμβολισμούς της αντίπαλης παράταξης σχεδόν σε όλους τους παράγοντες του «παιχνιδιού». Δεν τούς κατηγορώ, πρωτάρης ων στην πολιτική κονίστρα, έτσι φαντάζομαι παίζεται το «παιχνίδι». Το πρώτο συναίσθημα, λοιπόν, που με κατέλαβε ήταν απογοήτευση σε ένα βαθμό, μα πιο πολύ απορία, σκεπτόμενος πώς είναι δυνατόν ένας υποψήφιος που έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη 1 στους 2 πολίτες, σχεδόν από τον πρώτο γύρο, να χάνει στον δεύτερο με διαφορά 1.000 ψήφους σχεδόν! Γνωρίζοντας φυσικά ότι όλα τα πράγματα στην ζωή έχουν εξήγηση, το άφησα στην άκρη μέχρι να δημοσιευθούν αναλυτικά τα αποτελέσματα και των δύο γύρων.
Τα αναλυτικά αποτελέσματα επιβεβαίωναν ότι στον Δήμο μας κατεγράφη μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην ιστορία των δημοτικών εκλογών. Να θυμίσω ότι ο Ν. Χιωτάκης είχε προηγηθεί με 21 μονάδες έναντι του Γ. Θωμάκου! Ωστόσο, ο επικεφαλής του συνδυασμού Δύναμη “Ελπίδας-Συμμαχία Ελπίδας” έκανε την μεγάλη έκπληξη και κέρδισε το δήμο στο β΄ γύρο. Στα 119 εκλογικά τμήματα του Δήμου ο Γ. Θωμάκος έλαβε 16.707 ψήφους (51,57%) και ο Ν. Χιωτάκης 15.691 ψήφους (48,43%), εξασφαλίζοντας 25 έδρες στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο. Η δε αποχή στην πόλη κυμάνθηκε στο 32,15% έναντι 35,99% στον α΄ γύρο.
Ειδικότερα, ο Γ. Θωμάκος υπερδιπλασίασε την δύναμή του με «αιχμή του δόρατος» τις Δημοτικές Ενότητες Κηφισιάς και Ν. Ερυθραίας, όπου εκτόξευσε τα ποσοστά του την β΄ Κυριακή των εκλογών του Μαΐου 2014*:
Δ.Ε. Εκάλης: Με 30,61% (816 ψήφοι) έκλεισε τον πρώτο γύρο των εκλογών του 2014 ο Γ. Θωμάκος, το οποίο και αύξησε στον δεύτερο γύρο στο 50,28% (1.449 ψήφοι).
Δ.Ε. Κηφισιάς: Με χαμηλή εκκίνηση στο 26,97% (6.510 ψήφοι) ξεκίνησε στον πρώτο γύρο η παράταξη, για να «εκτοξεύσει» το ποσοστό της στον δεύτερο γύρο στο 52,58% (11.839 ψήφοι).
Δ.Ε. Ν. Ερυθραίας: Εξίσου εντυπωσιακή ήταν η άνοδος στον δεύτερο γύρο για τον Γ. Θωμάκο στη Ν. Ερυθραία, οπότε και συγκέντρωσε ποσοστό 48,84% (3.419 ψήφοι), έναντι ποσοστού μόλις 19,84% (1.444 ψήφοι) του πρώτου γύρου.
Στον αντίποδα, παρά τις πολύ καλές επιδόσεις του πρώτου γύρου των φετινών εκλογών (σαφώς καλύτερες από το 2010), η αντιστροφή του β΄ γύρου ήταν αρκετή για να στείλει την παράταξη του Ν. Χιωτάκη στην θέση της μείζονος μειοψηφίας στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο, με 10 έδρες (25 το 2010) και συνολικό ποσοστό 48,43% (54,66% το 2010)*:
Δ.Ε. Εκάλης: Στον πρώτο γύρο του 2010 ο Ν. Χιωτάκης είχε καταγράψει ποσοστό 36,96% (921 ψήφοι), ενώ φέτος ξεκίνησε από το 56,56% (1.508 ψήφοι). Στον δεύτερο γύρο, ωστόσο, το φετινό ποσοστό του περιορίστηκε στο 49,72% (1.433 ψήφοι), πολύ μακριά από το 75,54% (1.368 ψήφοι) του δεύτερου γύρου του 2010.
Δ.Ε. Κηφισιάς: Το ποσοστό του πρώτου γύρου του 2010 είχε διαμορφωθεί στο 41,79% (8.482 ψήφοι), το οποίο και στον πρώτο φετινό γύρο αυξήθηκε για την παράταξη στο 43,80% (9.986 ψήφοι). Ωστόσο, ο δεύτερο γύρος του 2010 είχε ανεβάσει την παράταξη στο 54,81% (8.193 ψήφοι), ενώ φέτος τήν περιόρισε στο 47,42% (10.677 ψήφοι).
Δ.Ε. Ν. Ερυθραίας: Από το 34,14% (2.168 ψήφοι) του πρώτου γύρου του 2010, φέτος ο Ν. Χιωτάκης ξεκίνησε στον πρώτο γύρο στη Ν. Ερυθραία με ένα 50,80% (3.698 ψήφοι), το οποίο στον δεύτερο φετινό γύρο αυξήθηκε στο 51,16% (3.581 ψήφοι), έναντι ποσοστού 45,77% (2.059 ψήφοι) του δεύτερου γύρου του 2010.

Γιατί όμως «ξέμειναν» από δυνάμεις τα «ΣΙΓΟΥΡΑ ΒΗΜΑΤΑ» στον δεύτερο γύρο;
Συνήθως, μετά μία εκλογική αναμέτρηση ο νικητής απλώς πανηγυρίζει αμήχανα και ο ηττημένος ψάχνει με αγωνία να βρει τι συνέβη μέσα από μια φλύαρη, μελαγχολική και συγκεχυμένη διαδικασία διερεύνησης, συλλογής πληροφοριών και ερμηνείας από σχεδόν όλους τους εμπλεκόμενους. Θα προσπαθήσω, εν προκειμένω, απλώς να αποφύγω τρία σοβαρά λάθη: την απλοϊκότητα και την ουτοπία που ενδημεί σε τέτοιες διαδικασίες, καθώς και το συνηθέστερο ελάττωμα του Νεοέλληνα που είναι το «αυτοπαραμύθιασμα»: σχεδόν πάντοτε επιλέγεται η ερμηνεία των γεγονότων που κάνει τον ερμηνευτή τους να νοιώθει όσον το δυνατόν καλύτερα με τα πεπραγμένα του. Ο κίνδυνος αυτός είναι πάγιος και παραμονεύει ακόμη και για τον γράφοντα.
Αυτές οι εκλογές είχαν μία μεγάλη διαφορά σε σχέση με τις προηγούμενες: ο δεύτερος γύρος τους διεξήχθη μαζί με τις Ευρωεκλογές! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να προσέλθουν στις κάλπες των αυτοδιοικητικών εκλογών και ψηφοφόροι, οι οποίοι, υπό τις προηγούμενες συνθήκες, σε καμία περίπτωση δεν επρόκειτο να προσέλθουν για να ψηφίσουν. Τέτοιοι είναι πάντοτε οι άνθρωποι που απλώς δεν ασχολούνται με τα τοπικά, καθώς και οι ψηφοφόροι των συνδυασμών που δεν προκρίθηκαν στον δεύτερο γύρο, οι οποίοι απογοητευμένοι και «ξεθυμασμένοι» από τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου συνήθως δεν έκαναν τον κόπο καν να προσέλθουν στα εκλογικά κέντρα. Οι αρχηγοί των συνδυασμών αυτών, παρά τις συνηθισμένες συμφωνίες που γίνονται στο διάστημα μέχρι τον δεύτερο γύρο, ποτέ δεν μπορούσαν να συσπειρώσουν τους ψηφοφόρους τους σε ποσοστό ικανό να φέρει τα πάνω κάτω στον δεύτερο γύρο. Έτσι, φυσικά, επωφελείτο όποιος στον πρώτο γύρο είχε πλησιάσει κοντά στο πολυπόθητο 50%. Τώρα, όμως, το σύνολο των ψηφοφόρων των λοιπών συνδυασμών πήγε να ψηφίσει χωρίς απώλειες, ενώ προστέθηκαν και 2.045 ψηφοφόροι [= 35.985 (β΄ γύρος) – 33.940 (α΄ γύρος)], οι οποίοι ήσαν ένας άγνωστος «Χ» για τους διεκδικητές του Δήμου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί ο Ν. Χιωτάκης, καθώς στην δεύτερη μάχη ο αντίπαλός του ευνοήθηκε από μια άνευ προηγουμένου συσπείρωση της αντιπολίτευσης και από ένα σημαντικό κομμάτι 2.045 ψηφοφόρων που δεν είχε στέρεα σχηματισμένη άποψη για τους δύο υποψηφίους, καθ’ ότι άσχετο ως επί το πλείστον με τα δημοτικά θέματα. Παρατηρώντας δε την αύξηση των λευκών από 451 σε 1.994 στον δεύτερο γύρο, κατανοούμε ότι 1.500 περίπου από τους «νέους» ψηφοφόρους μάλλον προτίμησαν την σιγουριά της λευκής ψήφου, ενώ ο αριθμός των εγκύρων δεν μεταβλήθηκε σημαντικά σημειώνοντας ελαφρά πτώση 350 ατόμων περίπου: από 32.744 σε 32.398.
Κατόπιν των ανωτέρω, γίνονται σαφή τα εξής:
α. Ο Ν. Χιωτάκης πιθανόν δέχθηκε περισσότερη αρνητική ψήφο εις βάρος του από τον ανθυποψήφιό του. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι στον δεύτερο γύρο προσέθεσε μόνον 500 ψηφοφόρους παραπάνω [= 15.691 (β΄ γύρος) – 15.192 (α΄ γύρος)], έναντι του ανθυποψηφίου του που προσέθεσε 8.297 [= 16.707 (β΄ γύρος) – 8.410 (α΄ γύρος)]! Αυτό μπορεί να οφείλεται ενδεχομένως και στο γεγονός ότι ο Ν. Χιωτάκης προτίμησε να προωθήσει έργα υποδομών με μακροπρόθεσμα ευεργετικά αποτελέσματα για τον δημότη αντί για έργα «βιτρίνας»…
β. Η χαμηλή απόδοση του Ν. Χιωτάκη στην Κηφισιά και την Εκάλη ήταν καθοριστική για την αδυναμία του συνδυασμού ΣΙΓΟΥΡΑ ΒΗΜΑΤΑ να ξεπεράσει το 50% στον δεύτερο γύρο. Εκεί πρέπει να αναζητηθεί μήπως υπήρχαν ελλείψεις και αστοχίες αναφορικά τόσο με την προεκλογική εκστρατεία στις περιοχές αυτές όσο και κατά την διάρκεια της τετραετούς δημαρχιακής θητείας.
γ. Όσα συνέβησαν στον δήμο μας, δεν φαίνεται να σπάνε την παράδοση της φθοράς των εκάστοτε υποψηφίων νυν Δημάρχων, από την οποία δεν ξέφυγε ούτε ο Ν. Χιωτάκης. Ίσως σε αυτό να συνέβαλαν κάποιες οργανωτικές πλημμέλειες, η αδυναμία ανάδειξης του έργου του, η υπερβολική αισιοδοξία μετά το εντυπωσιακό αποτέλεσμα του πρώτου γύρου. Τίποτε, όμως, από αυτά δεν είναι αρκετό να δικαιολογήσει την ήττα.

Γι’ αυτό ας προχωρήσουμε τώρα στο τι πραγματικά φταίει για την ήττα του Ν. Χιωτάκη: Ο Ν. Χιωτάκης, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν διέπραξε κανένα σοβαρό σφάλμα κατά την διάρκεια της θητείας του και φυσικά ούτε κατά την διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας. Δεν παρουσίασε ούτε απουσία μέτρου και νηφαλιότητας, ούτε προέβη σε αλαζονικές συμπεριφορές, δεν έδωσε λαβές, δεν δημιούργησε θανάσιμους εχθρούς, παρουσίασε έναν απολογισμό σε καλή τάξη κτλ. Δεν έχω πρόθεση να υποστηρίξω με αυτά τα λόγια την επιλογή μου να κατέβω με τον συνδυασμό του. Αλλά πραγματικά δεν άκουσα, ούτε πριν ούτε και μετά τις εκλογές, σοβαρές και άξιες λόγου μομφές εις βάρος του.
Ο δε Γ. Θωμάκος δεν ήταν ούτε πιο παραγωγικός, ούτε είχε περισσότερα προσόντα και περγαμηνές, ούτε καλύτερο όραμα, ούτε καλύτερες ιδέες, είχε «επωμισθεί» την ίδια ποσότητα λάσπης που ευδοκιμεί προεκλογικά, με την οποία είχαν περιχρίσει και τον Ν. Χιωτάκη, και γενικά δεν υπήρχε κανένας «πολύ καλός» λόγος να αλλάξουν οι δημότες τον δήμαρχο τους. Οι δε δύο υποψήφιοι δήμαρχοι δεν είχαν κανένα κομματικό μηχανισμό από πίσω τους. Άρα αναρωτιέται κανείς τι είναι αυτό που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του πρώτου;
Η λύση της απορίας ευρίσκεται μόνον όταν συζητείς με ψηφοφόρους που δεν ήσαν οργανωμένοι στους συνδυασμούς και δεν είχαν κανενός είδους δέσμευση να ψηφίσουν. Μόνον αυτοί μπορούν να σού πουν με τι κριτήρια αποφασίζει η αδέσμευτη μάζα των εκλογέων. Μόνον αυτοί μπορούν να σού πουν την αλήθεια για τον αντίκτυπο που είχαν οι προεκλογικές εκστρατείες, αν ήταν επιτυχημένη η θητεία του απερχόμενου Δημάρχου, αν υπήρξε κάποιος συγκεκριμένος λόγος επιλογής του ενός και του άλλου και αν επηρεάστηκαν από την περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα. Η προσωπική μου έρευνα πάνω σε αυτό καταλήγει στο εξής πόρισμα: Πολλοί ψηφοφόροι απλώς θεώρησαν σκόπιμο ότι έπρεπε να υπάρχει εναλλαγή των προσώπων στον Δήμο. Έτσι, οι ψηφοφόροι της Κηφισιάς προτίμησαν να στείλουν στο τιμόνι του Δήμου τον Γ. Θωμάκο αντί τον Ν. Χιωτάκη. «Και τι με αυτό», θα πούν οι περισσότεροι… «Μπορεί εξ άλλου να φανεί καλύτερος ο νέος», θα δικαιολογηθούν… Η αλλαγή προσώπου, ωστόσο, δεν σημαίνει αυτόματα ότι ο επόμενος πολιτικός θα είναι και καλύτερος από τον προηγούμενο. Και δη, εν προκειμένω, όταν είναι γνωστό σε όλους ότι ο «νέος» μόνον καινούριος δεν είναι, για τον απλούστατο λόγο ότι ο Γ. Θωμάκος έχει δοκιμαστεί αρκούντως όντας στα τοπικά πράγματα από το μακρινό 1998!!! Και, ειλικρινά θα ήθελα από την θέση αυτή να ρωτήσω τους ψηφοφόρους της Κηφισιάς, τι τούς κάνει να πιστεύουν ότι ο «νέος» θα είναι καλύτερος από τον προηγούμενο; Στην ίδια ερώτηση, που υπέβαλα σε πλήθος δημοτών, ουδείς μπορούσε να αιτιολογήσει με ορθολογικά κριτήρια την προτίμησή του! Κάποιες δε αναπαραγωγές στερεοτύπων πλεόνασαν, αλλά μάλλον υπογράμμιζαν την έλλειψη ευθυκρισίας. Και ύστερα, σε γενικότερο πλαίσιο, απορούμε ποιοι μάς κυβερνούν… Αυτοί που ψηφίζουμε μάς κυβερνούν!
Τέλος, αλλά κάθε άλλο παρά τελευταίος σε σημασία, ένας δευτερεύων συντελεστής του αποτελέσματος εντοπίζεται όταν κάποιος εμπλέκεται στην όλη διαδικασία ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος. Το πώς διαχειρίζεται ένας αρχηγός και το επιτελείο του τους δεκάδες υποψηφίους δημοτικούς συμβούλους, καθώς και ο τρόπος, με τον οποίο αυτοί ενεργούν για να προωθήσουν την δική τους υποψηφιότητα, αλλά και την προβολή του συνδυασμού, έχει τεράστιο αντίκτυπο στο εκλογικό αποτέλεσμα. Και, εν προκειμένω, έχω να παρατηρήσω τα εξής: Πολύς χρόνος των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων αναλώθηκε σε τακτικές επιβίωσης του εαυτού τους μέσα στον συνδυασμό αντί σε τακτικές προώθησης του συνδυασμού στους δημότες. Εκατοντάδες ώρες εξαντλήθηκαν στην κατασκευή «εσωτερικών συνόρων», αντί στην ζωτική επέκταση των «εξωτερικών συνόρων». Δεν είναι τυχαίο ότι σε όσες εκδηλώσεις παρακολούθησα εν όψει των εκλογών δεν συζητούντο τα προβλήματα του Δήμου, αλλά γινόταν αυστηρά «οργανωτική» προεκλογική εργασία στο επίπεδο των γνωριμιών. Ομολογώ ότι ο χρόνος ήταν λίγος για να σε γνωρίσουν οι ψηφοφόροι, οπότε δεν θα ήθελα να είμαι αυστηρός με τους συνυποψηφίους και ανθυποψηφίους μου. Ωστόσο, κακή εντύπωση μού προκάλεσε το γεγονός ότι δεν άκουσα καλές και πρωτότυπες ιδέες, δεν έγινε πουθενά γνήσιος δημόσιος διάλογος για τα ουσιαστικά προβλήματα του Δήμου μας, με συνέπεια, πολύ φοβούμαι, αυτό να γίνει αντιληπτό από τους ψηφοφόρους «εκτός συστήματος». Όπως είπα και σε προηγούμενα άρθρα μου από τον χώρο αυτόν: φορείς της ασθένειας που προκάλεσε την μεγάλη κρίση είμαστε όλοι μας, γιατί το πρόβλημα είναι ανθρωπολογικό, δηλαδή το γεγονός ότι εδώ και χρόνια αναπαράγεται και έχει επικρατήσει σε μαζική κλίμακα στην Ελλάδα ένα ανθρωπολογικό μοντέλο απείθαρχο στην σκέψη και εν τέλει σχεδόν αυτοκαταστροφικό. Όλα τα άλλα απλώς εκτρέπουν την δημόσια συζήτηση μακριά από το αληθινό «διά ταύτα».

*Πηγή: http://enypografa.gr/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%B4-%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CE%B7%CF%86%CE%B9%CF%83%CE%B9%CE%AC/

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

  1. Μακράν η καλύτερη ανάλυση που άκουσα ή διάβασα για τις δημοτικές εκλογές στον Δήμο Κηφισιάς .Με ψυχραιμία μετριοπάθεια λογική και χωρίς εμπάθεια εξηγεί το αποτέλεσμα.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s